Συνάδελφοι η δύναμη είναι στα δικά μας χέρια και πρέπει να την δείξουμε για να λάβουν το μήνυμα ότι άλλο δεν χαριζόμαστε, δεν δίνουμε συγχωροχάρτι, δεν μας φτάνουν τα ψίχουλα με τα οποία θέλουν να ζούμε, δεν θα κάνουμε άλλες θυσίες.
Τώρα ξεσηκωμός , σε αγώνα ρήξης με αυτούς που μας θέλουν σκλάβους, χωρίς βούληση, χωρίς εργασία, ζητιάνους για να ζήσουμε!!!
- ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ σε συμβολική κατάληψη των ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ από τις 12.00 π.μ-14.00μμ .
- Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στα μπλόκα των αγροτών.
- ΠΕΜΠΤΗ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ-νεκρώνουν όλοι οι τόποι δουλειάς. Καλούμε τα σωματεία, τους φορείς του νησιού μας να δώσουμε ενιαία απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε.
Έχουμε στο νου μας
- ότι η σημερινή επίθεση στο ασφαλιστικό δεν είναι νέα εξέλιξη . Υπάρχει προμελετημένο σχέδιο με συνεχείς αντιασφαλιστικούς νόμους (Γιαννίτση, Λομβέρδου-Κουτρουμάνη), που απλά στην ολοκλήρωση του δεν μπόρεσαν να φτάσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις .Γιατί κριτήριο και των πρώην και των νυν είναι τι χωράει μέσα στο αντιδραστικό πλαίσιο κανόνων της Ε.Ε και του κεφαλαίου και όχι των εργαζομένων. Γιατί αυτοί απλά το βλέπουν σαν ένα οικονομοτεχνικό πρόβλημα και όχι σαν ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που με βάση τις επιστημονικές-τεχνολογικές εξελίξεις και τον πλούτο που παράγεται «οφείλουν» σε αυτούς που τον παράγουν δηλ. τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους να εξασφαλίζεται ενιαία δωρεάν υγειονομική περίθαλψη, επιδόματα , άδειες για την μητρότητα, εμβόλια για τα παιδιά, συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, προστασία από επαγγελματικές ασθένειες, άνοιγμα των ΒΑΕ και σε άλλα επαγγέλματα, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, συντάξεις για αξιοπρεπή ζωή, …..
- Παρά τα κατασκευασμένα στοιχεία που πλασάρουν μέσα από Μ.Μ.Ε η μοναδική αλήθεια είναι ότι αν περάσει το σχέδιο τους θάβουν το κοινωνικό χαραχτήρα της Ασφάλισης .Η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την εικονική πραγματικότητα που μας προβάλλουν. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στον προϋπολογισμό του 2016 , ποσό ύψους 1, 838 δις. φορτώνεται στις πλάτες μας από περικοπές συντάξεων, εξοικονομήσεις, αυξήσεις εισφορών . Η πρόσφατη ανακεφαλαίωση των τραπεζών έφερε νέο πλήγμα 1,5 δις στα ήδη λεηλατημένα ταμεία. Την ίδια στιγμή φέρνει στη βουλή νομοσχέδιο για την ιδιωτ. Ασφάλιση που ενημερωτικά μόνο για το α εξάμηνο το 2015 ο τζίρος τους ήταν 2 δις , άνοδο κατά 1,8 % ενισχυμένη κατά 25% στα προϊόντα υγείας.
Αποκαλύπτεται έτσι για ποιον νομοθετεί η Κυβέρνηση .Από αυτή την πλευρά χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι το ζήτημα δεν είναι λογιστικό όπως υποστηρίζουν αλλά πολιτικό και ταξικό. Είναι σύγκρουση εργαζομένων-παρασίτων, διαφορετικών δρόμων ανάπτυξης. Ο ένας δρόμος εμποδίζει κάθε ικανοποίηση ακόμα και των βασικών αναγκών μας που σήμερα πολλαπλασιάζονται και ο άλλος ο ποιο δύσκολος που απαιτεί ρήξεις, συγκρούσεις φωτίζει τη διέξοδο.
- Να θυμόμαστε συνάδελφοι ότι η κοινωνική Ασφάλιση δε μας χαρίστηκε. Το ασφαλιστικό για εμάς δεν είναι πράξεις, εσόδων-εξόδων . Είναι η ζωή μας και γι αυτό δεν παζαρεύεται.
- Η επίθεση στην Ασφάλιση δεν εξαιρεί κανένα. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε το δηλητήριο της διαίρεσης που έσπερναν τόσα χρόνια κυβερνήσεις αλλά και συνδικαλιστικές παρατάξεις εργοδοτικές-κυβερνητικές , δημιουργώντας τείχη στην ενότητα μας απέναντι στους αντιασφαλιστικούς σχεδιασμούς. Γιατί όπως σε όλα τα ζητήματα η πραγματική αντίθεση δεν βρίσκεται ανάμεσα μας αλλά ανάμεσα σε εργαζόμενους και τα μονοπώλια, τους έχοντες και αυτούς που τους υπηρετούν.
Δε μπορεί η αξιοπρέπεια μας να καθορίζεται από τους δείκτες οικονομίας, από τις επενδύσεις, από τα τζογαρίσματα, από τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
- Δεν μπορεί σήμερα να υπάρχει αίτημα μας που θα βρίσκεται κάτω από την αναπλήρωση όλων των απωλειών μας σε δικαιώματα που εξανεμίστηκαν ολικώς ή μερικώς , από την αποκατάσταση της απώλειας των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Αυτά για εμάς δεν είναι περασμένα-ξεχασμένα!!!
- Δεν πρέπει να δώσουμε χώρο και χρόνο να περάσουν και άλλα επώδυνα μέτρα. Αυτόν το δρόμο τον δοκιμάσαμε και είχε επώδυνα αποτελέσματα για εμάς και τα παιδιά μας όλα τα προηγούμενα χρόνια καθώς οι ανατροπές στα εργασιακά-ασφαλιστικά μας δικαιώματα δεν κόπασαν ποτέ. Κάθε αντιασφαλιστικός νόμος ενδυνάμωσε τους προηγούμενους χωρίς να τους καταργεί . Έτσι γίνεται και σήμερα.
Και επειδή η ελπίδα δεν είναι σύνθημα. Η ελπίδα βρίσκεται μόνο στον αγώνα ενάντια στις πολιτικές οι οποίες θυσιάζουν το παρόν και το μέλλον μας, τις ζωές μας.
Η ελπίδα βρίσκεται στο δρόμο της ρήξης, της ανατροπής της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας των σημερινών ισχυρών αλλά όχι ανίκητων.
Η ελπίδα βρίσκεται στο δρόμο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.
Μέση λύση δεν υπάρχει Ή τα κέρδη τους ή οι ανάγκες μας.
Στο:ΔΗΜΟΣ ΙΚΑΡΙΑΣ
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου