Σαν σήμερα, στις 12 Δεκεμβρίου του 1987 στη γενέτειρά του, τη Σάμο, έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Νίκος Σταυρίδης.
Γεννήθηκε το 1910 στο Βαθύ της Σάμου. Από μικρός έδειξε τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του και ασχολήθηκε με την υποκριτική.
Για πρώτη φορά ανέβηκε στο σανίδι το 1929 στην παράσταση "Λοβιτούρα".
Ο δρόμος προς την επιτυχία δεν ήταν από την αρχή στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο άγνωστος ακόμη ηθοποιός έψαχνε δουλειά στο θέατρο κι έλεγε τραγούδια. Τον έβαλαν να κάνει νούμερο με την Κούλα Γκιουζέπε στο θέατρο Έντεν του Θησείου, αλλά απέτυχε. Απογοητευμένος, πήρε ένα μπουκάλι ούζο και ανέβηκε στην Ακρόπολη για να αυτοκτονήσει.
Το 1939 ασχολήθηκε με την οπερέτα και στη συνέχεια με την επιθεώρηση. Αγαπούσε τα ταξίδια και έκανε τακτικά περιοδείες στο εξωτερικό. Για πάνω από μια δεκαπενταετία, στα χρόνια 1942-1958, σχημάτισε θιάσους σε συνεργασία με γνωστούς ηθοποιούς, όπως οι αδερφές Καλουτά, η Μαρίκα Νέζερ, ο Τάκης Μηλιάδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και η Ρένα Βλαχοπούλου.
Συμμετείχε σε πάνω από 100 θεατρικές παραστάσεις με πιο επιτυχημένες επιτυχημένες τις "Η Αυτού Εξοχότης...", "Εγώ, Εκατό Χιλιάδες Δολάρια", "Δέκα Μέρες στο Παρίσι" και "Ο Ηλίας του 16ου".
Περισσότερο θεατρικός ηθοποιός, καταπιάστηκε με τον κινηματογράφο σε σχετικά μεγάλη ηλικία.
Ντεμπούτο στη μεγάλη οθόνη έκανε με την κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου "Έλα στο θείο" (1950), σε παραγωγή Φίνος Φιλμ. Έως το 1972 συμμετείχε σε περισσότερες από 120 ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν "Η Ωραία των Αθηνών" (1954), "Οι παπατζήδες" (1954), "Γραφείο συνοικεσίων" (1956), "Μπαρμπαγιάννης ο Κανατάς" (1957), "Η φτώχεια θέλει καλοπέραση" (1958), "Τα κίτρινα γάντια" (1960), "Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα" (1960), "Σταμάτης και Γρηγόρης" (1962), "Η Αθήνα την νύχτα" (1962), "Κορόιδο Γαμπρέ" (1962), "Ζητείται τίμιος" (1963), "Ο αδελφός μου ο τροχονόμος" (1963), "Ψυχραιμία Ναπολέων" (1968), "Ξύπνα καημένε Περικλή" (1969) και "Ο άνθρωπος ρολόι" (1972).
Ντεμπούτο στη μεγάλη οθόνη έκανε με την κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου "Έλα στο θείο" (1950), σε παραγωγή Φίνος Φιλμ. Έως το 1972 συμμετείχε σε περισσότερες από 120 ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν "Η Ωραία των Αθηνών" (1954), "Οι παπατζήδες" (1954), "Γραφείο συνοικεσίων" (1956), "Μπαρμπαγιάννης ο Κανατάς" (1957), "Η φτώχεια θέλει καλοπέραση" (1958), "Τα κίτρινα γάντια" (1960), "Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα" (1960), "Σταμάτης και Γρηγόρης" (1962), "Η Αθήνα την νύχτα" (1962), "Κορόιδο Γαμπρέ" (1962), "Ζητείται τίμιος" (1963), "Ο αδελφός μου ο τροχονόμος" (1963), "Ψυχραιμία Ναπολέων" (1968), "Ξύπνα καημένε Περικλή" (1969) και "Ο άνθρωπος ρολόι" (1972).
Ο Νίκος Σταυρίδης ήταν απλός, προσιτός και φανατικός Ολυμπιακός. Προτιμούσε να βλέπει τις ταινίες του σε θερινά σινεμά ανάμεσα στο κοινό, παρά να παρευρίσκεται στις επίσημες πρεμιέρες.
Πηγή: sansimera.gr
Δείτε μία σπάνια συνέντευξη του μεγάλου Σαμιώτη ηθοποιού Νίκου Σταυρίδη στην Ε.Ρ.Τ το 1982, στην εκπομπή "Πρόσωπα Θεάτρου". Με τον φακό να μας ξεναγεί στο εσωτερικό του σπιτιού του, ο σπουδαίος ηθοποιός ξεκινά την αφήγηση της ζωής του μιλώντας για τα νεανικά του χρόνια στον τόπο καταγωγής του, τη Σάμο, και τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του.
Αρχική δημοσίευση στο My Samos Blog: www.my-samos.blogspot.com
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου